مقدمه :

بسیاری ازما می دانیم که فن بیان مهارتی ضروری برای ارتباط بهتردر زندگی روزمره،محیط کارو جمع های خانوادگی است.حتی ممکن است کتاب هایی در این زمینه خوانده باشیم یا ویدیوهایی تماشا کرده باشیم.اما وقتی نوبت به عمل می رسد،نمی توانیم انطور که باید،خوب و با اعتماد بنفس صحبت کنیم.این تفاوت بین(دانستن)و(توانستن)،همان چیزی که به ان (شکاف دانش در فن بیان)می گویند

شکاف دانش چیست؟

شکاف دانش به فاصله بین اطلاعاتی که درباره یک موضوع داریم و توانایی ما برای استفاده از ان اطلاعات در عمل گفته می شود.درفن بیان،ممکن است بدانیم که باید با صدای رسا,زبان بدن مناسب و اعتماد بنفس صحبت کنیم،اما هنگام حرف زدن تپق بزنیم،خجالت بکشیم یا حتی فراموش کنیم چه می خواستیم بگوییم.این یعنی هنوزدانسته هایمان به مهارت تبدیل نشده اند.

دلایل ایجاد شکاف دانش در فن بیان:

• یادگیری بدون تمرین:بسیاری از ما فقط مطالب تِئوری می خوانیم،اما تمرین عملی نمی کنیم.

• ترس از اشتباه:بعضی ها از این می ترسند که دیگران مسخره شان کنند یا اشتباه حرف بزنند.

• نبود بازخورد:وقتی کسی نیست به ما بگوید چه کارهایی را درست یا غلط انجام می دهیم،پیشرفت نمی کنیم.

• کمبود محیط امن برای تمرین:اگر جایی نباشد که راحت و بدون استرس تمرین کنیم،رشد نمی کنیم.

پیامدهای این شکاف

شکاف دانش در فن بیان باعث می شود:

1. نتوانیم خودمان را خوب معرفی کنیم
2. • در موقعیت های مهم مثل مصاحبه شغلی یا ارائه،عملکرد ضعیفی داشته باشیم.
3. • احساسات و افکارمان را درست منتقل نکنیم.
4. • و در نتیجه فرصتهای خوبی را از دست بدهیم.

راه های پر کردن این شکاف:

1. • شرکت در دوره های عملی فن بیان و مهارت های ارتباطی
2. • تمرین منظم صحبت کردن حتی جلوی ایینه
3. • گرفتن بازخورد از مربی یا دوستان اگاه
4. • شروع از موقعیت های ساده و امن برای حرف زدن،مثل جمع دوستان یا خانواده

نتیجه گیری:

فن بیان مهارتی است که فقط با خواندن و دانستن به دست نمی اید.مانند رانندگی یا شنا کرن،تا زمانی که وارد عمل نشویم،یاد نمی گیریم.اگر می خواهیم صحبت کنیم,باید تمرین کنیم،اشتباه کنیم،یاد بگیریم و دوباره تلاش کنیم.تنها در این صورت است که شکاف بین دانستن و توانستن پر می شود،و می توانیم با اطمینان و قدرت ،حرف دلمان را به زبان بیاوریم.